รอยยิ้มของลูกในวันที่ได้รับกุญแจบ้านหลังแรก หรือของขวัญมูลค่าสูงจากเรา คือภาพฝันที่สวยงามที่สุดของคนเป็นพ่อเป็นแม่ค่ะ เรายอมเหนื่อย ยอมประหยัด ก็เพื่อให้มั่นใจว่าวันที่เราไม่อยู่ หรือวันที่ลูกเติบโตพอ เขาจะมีทุนของชีวิตที่หนาพอในการออกไปเผชิญโลกกว้าง
แต่ในความเป็นจริง ความรักที่ไม่ได้วางแผนมักจะมี “ราคา” ที่ต้องจ่ายเสมอ โดยเฉพาะตัวเลข “20 ล้านบาท” ที่กลายเป็นเส้นแบ่งสำคัญระหว่าง ของขวัญ กับ ภาระภาษี ที่ลูกอาจไม่ทันตั้งตัว
การสร้างความมั่งคั่งให้ถึงระดับร้อยล้านพันล้านว่ายากแล้ว แต่การรักษาความมั่งคั่งนั้นให้คงอยู่จนถึงมือลูกหลานอย่างครบถ้วนนั้น “ยากยิ่งกว่า” หลายครอบครัวมุ่งเน้นไปที่การสะสมอสังหาริมทรัพย์ การถือหุ้นในบริษัท หรือการลงทุนในสินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนสูง แต่จุดตายที่มักจะถูกมองข้ามไปคือ “สภาพคล่อง” ในวันที่เจ้าของมรดกจากไป
เคยลองหลับตาแล้วจินตนาการถึงวันที่คุณตัดสินใจ “วางมือ” จากธุรกิจที่สร้างมากับมือไหมคะ?
การทำธุรกิจคือการบริหารความเสี่ยงค่ะ แต่สิ่งที่เจ้าของธุรกิจหลายท่านมักจะหลงลืมไปในระหว่างที่กำลังปั้นตัวเลขยอดขายให้เติบโต คือการบริหาร “ความเสี่ยงของตัวเอง” และ “ความเสี่ยงของครอบครัว”
ลองจินตนาการถึงเช้าวันเสาร์ที่สดใส คุณกำลังเช็ดรถคันโปรดที่เพิ่งถอยออกมาใหม่ป้ายแดง รถคันนี้ราคาเจ็ดหลัก และแน่นอนว่าสิ่งแรกที่คุณทำก่อนจะขับออกจากโชว์รูมคือการเลือก “ประกันภัยชั้น 1” ที่ดีที่สุด คุ้มครองครอบคลุมที่สุด เพราะคุณรู้ดีว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ และคุณไม่อยากแบกรับความเสี่ยงหากรถคันนี้ต้องพังเสียหายหรือหายไป
เรามักจะจำได้แม่นว่าลูกหลานต้องไปฉีดวัคซีนตอนกี่ขวบ แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง หลายคนมักจะลืมไปว่า “ภูมิคุ้มกัน” ในร่างกายเราก็มีวันหมดอายุเหมือนซอฟต์แวร์ที่ต้องการการอัปเกรดค่ะ
“คุณกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อ ‘ความฝัน’ ของตัวเอง หรือกำลังทำงานเพื่อเป็น ‘สปอนเซอร์’ รายใหญ่ให้โรงพยาบาลกันแน่?”
คำถามนี้อาจจะฟังดูจี้จุดไปนิดนะคะ แต่ในฐานะที่ว่านคลุกคลีกับการวางแผนการเงินและบริหารความเสี่ยงมานาน ว่านเห็น “บทเรียนราคาแพง” มาเยอะมากค่ะ หลายคนตั้งเป้าเก็บเงิน 10 ล้านแรกเพื่อเกษียณ แต่กลับต้องส่งมอบเงินก้อนนั้นทั้งหมดให้กับโรงพยาบาลเพียงเพราะ “แจ็กพอตสุขภาพ” แตกเพียงครั้งเดียว
“จ่ายภาษีทีไร เหมือนเงินหายไปเฉยๆ ทุกที…” ความรู้สึกนี้คือ Pain Point ใหญ่ของคนที่มีรายได้ถึงเกณฑ์เสียภาษีค่ะ หลายคนวิ่งวุ่นหาตัวช่วยลดหย่อนตอนสิ้นปี แต่สุดท้ายก็จบลงที่การซื้อประกันแบบเดิมๆ ที่ให้ดอกเบี้ยน้อยจนน่าตกใจ หรือซื้อกองทุนที่ความเสี่ยงสูงจนนอนไม่หลับ
เลข 30 นี่มันมีอาถรรพ์จริงๆ นะคะ… จากที่เคยนอนดึกตื่นเช้าไปทำงานได้ชิลล์ๆ ตอนนี้แค่ลุกผิดท่าก็ปวดหลัง แถมพักนี้เห็นเพื่อนรุ่นเดียวกันโพสต์ใบรับรองแพทย์ถี่ขึ้นจนน่าใจหาย สิ่งหนึ่งที่ว่านโดนถามบ่อยมากคือ “ว่าน… เค้ามีประกันออฟฟิศอยู่แล้ว ต้องซื้อเพิ่มไหม? แล้วประกันสุขภาพกับประกันโรคร้ายแรง (CI) มันต่างกันยังไง?” วันนี้ว่านจะมาไขข้อข้องใจแบบเคลียร์ชัดๆ เพื่อให้เพื่อนวัยทำงานทุกคนไม่ต้องเสียเบี้ยประกันไปแบบซ้ำซ้อน แต่ได้ความคุ้มครองที่ “อุดรอยรั่ว” ชีวิตได้จริงค่ะ
การบริหารจัดการภาษีในนามนิติบุคคลไม่ใช่แค่การหาใบเสร็จมาหักลบกลบหนี้ แต่คือการวางโครงสร้างการเงินให้ธุรกิจมั่นคงไปพร้อมกับความมั่งคั่งของเจ้าของกิจการ